.....ایران و ایسلند نيز که مدعی کسب کرسی در شورای امنیت بودند، در رقابت پیروز نشدند. ایسلند 87 رای کسب کرد و ایران تنها 32 رای آورد.

رقابت بین ژاپن و ایران برای کسب کرسی عضویت غیر دائم در شورای امنیت از سوی گروه آسیایی در مرکز توجه همگان بود. ایالات متحده و بسیاری از کشورهای غربی بسیار نگران این بودند که ایران که خود مشمول تحریمات شورای امنیت سازمان ملل متحد بخاطر عمل نکردن به قطعنامه ها برای تعلیق برنامه های موشکی و هسته ای خود می باشد، به شورای امنیت راه یابد.

در پايان راي گيري از ۱۹۲ کشور عضو در مجمع عمومی سازمان ملل، ژاپن ۱۵۸ رأی به دست آورد و ایران تنها صاحب ۳۲ رأی شد.

ايران مدت ها قبل از راي گيري سعي داشت بر روي اين موضوع مانور دهد و از سوي مقامات جمهوري اسلامي عنوان مي شود كه ايران با هدف مواضع سياسي خود در مسائل بين المللي قصد دارد وارد شوراي امنيت شود.

اين هدف كاملا درست بود.به عبارت ديگر همه كشورهاي جهان قصد دارند قدرت مانور خود را در مسائل بين المللي افزايش دهند.طبعا يكي از ابزارهاي اين هدف ورود به نهادهاي تصميم گيري جهاني است.از اين زاويه اقدام ايران مخدوش نيست بلكه كاملا درست است.

اما نكته اصلي در اشتباه در محاسبات و بي توجهي به زمان است.در وضعيت فشار و جنگ رواني عليه ايران و تصويب چهار قطعنامه عليه ايران كه با بي توجهي ايران روبرو شده است كاملا قابل پيش بيني بود كه ايران در اين راي گيري راي بالايي را كسب نخواهد كرد.

مقامات جمهوري اسلامي ايران بارها اين نكته را كه جامعه جهاني مخالف ايران است را رد مي كردند و فشار عليه ايران را از سوي معدود كشورهاي زورگو مي دانستند.در اين باره مسئولان ايران و از جمله محمود احمدي نژاد رئيس جمهور ايران استدلال مي كردند كه پشتيباني 118 كشور عضو جنبش عدم تعهد از ايران مويد حمايت جامعه جهاني از ايران است.

اما ايران با يك محاسبه غلط  وارد عرصه انتخاب اعضاي غيردائم شوراي امنيت شد و تنها با 32 راي پشتيباني شد.

حتي اگر ايران مي توانست حداقل 90 راي را كسب كند و در برابر ژاپن با فاصله كمي شكست بخورد باز اين موضوع چندان محل اشكال نبود.مساله اساسي كسب راي پايين 32 راي در مقابل 158 راي است.البه اين موضوع كاملا قابل پيش بيني بود.ولي متاسفانه محاسبات و برداشتهاي غلط باعث اين شد كه ايران وارد اين عرصه شود.  

با اين ميزان راي تنها استدلال مقامات ايران نسبت به حمايت جامعه جهاني از ايران را بي اثر كرد.

هر چند به اعتقاد من ايران به صورت بالقوه جايگاه و نقش بسيار بالايي در معادلات منطقه اي و جهاني دارد كه در اين چارچوب عضويت در شوراي امنيت كاملا طبيعي به نظر مي رسد.

اميدواريم تصميم گيران عرصه سياست خارجي كشورمان در اين موقعيت حساس با تدبير و محاسبه بيشتري عمل كنند كه نه تنها موجب حقارت كشور در جامعه جهاني نشود بلكه عزت و سربلندي ايران را به ارمغان بياورند.